در مورد سن ايشان به هنگام ازدواج با على ( ع ) به بىپايه‌ترين روايتها ، استناد جسته است تا مگر راهى براى دروغ و پرده‌پوشى حقيقت و تحريف آن و خشنودسازى اربابان اسلام ستيزش ، يافته باشد . برخوردهاى لامنس و ديگران با اسلام و مسلمانان را نمىشود ناآگاهانه و از روى نادانى ارزيابى كرد زيرا ناآگاهى را مىشود با بحث و كنكاش حقيقت ، درمان كرد و و اين كار براى مبلغان مسيحى و صهيونيسم كين‌توز جهانى كه خاورشناسى را بهانهء كار خود قرار داده و براى انجام وظيفه خويش به اصطلاح به پژوهشهاى اسلامى روى مىآورند ، بسيار ساده است ؛ اينان دچار آنچنان بيماريهايى هستند كه حقايق روشن ، اثر تشديدكننده بر آنها دارد و دلهاى مالامال نفرتشان از اسلام و از پيامبر و خاندانش را خون‌آشامتر مىسازد ؛ بدون هيچ ترديدى ، چنين بيماريهايى ، دهها بار از نادانى و جهل ، بدتر و خطرناكترند . « لامنس » مىگويد : تا هنگام ازدواج و حتى پس از آن ، فاطمهء زهرا دختر پيامبر ، هيچ آوازه‌اى نداشت و سخنى از وى بميان نمىآمد و تا پيش از پيدايش انديشهء تشيع در اسلام ، مورخين كاملا به فراموشىاش سپرده بودند و اهميتى به وى نمىدادند ولى هنگامى كه تشيع مطرح شد به او پرداختند و درباره‌اش سخنها سردادند و آوازه‌اش گستريدن گرفت و در همان حال ، خواهرانش همچنان در بوتهء فراموشى بودند و محدثين ، سخنى از ايشان بميان نمىآوردند . و در ادامه مىگويد : در مورد علت تأخير ازدواج تا هيجده سالگى دليلى جز اينكه از زيبايى بىبهره بود و كسى به خواستگاريش نمىآمد ، وجود نداشت ؛ خودش نيز باور نمىكرد كه كسى او را خواستگارى كند ؛ به اين سن رسيده بود ولى آنچه كه خواستگاران مرد در پى آنند ، فاقد بود . و مىافزايد : پس از آنكه پيامبر ، ازدواج با على ( ع ) را با وى در ميان گذاشت ، اندك زمانى ساكت ماند ولى اين سكوت نه از خجلت و شرمسارى بلكه از شگفتى اينكه بالاخره خواستگارى به سراغش آمده ناشى مىشد و پس از اين سكوت به سخن در آمد در حالى كه از ازدواج با مرد فقيرى چون على بن ابى طالب ، دچار ترديد شده بود . با اين ياوه‌گوييهايى كه بر هيچ منطق و علم و پژوهشى ، استوار نيست لامنس و ديگرانى كه عنوان خاورشناسى را يدك مىكشند ، سخن مىرانند در حالى كه كسانى كه از صفات و ويژگيهاى اين بانو سخن بميان آورده‌اند او را در زيبايى و همهء برازندگيهايش